W sobotę (20 czerwca) w Muzeum Miedzi w Legnicy odbył się wernisaż wystawy Anny Gosławskiej Lipińskiej - UWAGA! HA-GA, rysunki, ilustracje, plakaty. Ekspozycja towarzysząca 32 edycji Satyrykonu, którego jedną z jurorów była córka autorki wystawy - Zuzanna Lipińska.

Anna GOSŁAWSKA- LIPIŃSKA - pseudonim Ha-Ga, urodzona 22 października 1915 r. Przed wojną studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Kotarbińskiego. W 1937 r. wyszła za mąż za Eryka Lipińskiego, jednego z założycieli i ówczesnego redaktora naczelnego Szpilek. Ha-Ga potrafiła znaleźć swoisty, oryginalny styl (i również swoisty rodzaj dowcipu w tekście do swoich rysunków). Była przede wszystkim rysowniczką humorystyczną - bawiła i śmieszyła. Ale była też satyryczką. W doskonałym, syntetycznym rysunku odważnie ukazywała ludzką obłudę, kompleksy i głupotę.

Oprócz cotygodniowych rysunków do Szpilek, Ha-Ga ilustrowała książki dla dzieci i współpracowała z tygodnikiem Świerszczyk, gdzie prawie co tydzień zamieszczała swoje ilustracje. Na jej książkach takich jak Zosia Samosia czy Cuda i Dziwy Tuwima wychowały się powojenne pokolenia dzieci. Ilustrowała też książki dla dorosłych o tematyce satyrycznej.
Pseudonim Ha-Ga wynikał z nieśmiałości artystki. Kiedy przyniosła do redakcji Szpilek pierwsze rysunki, wstydziła się je podpisać własnym nazwiskiem. Pomógł jej w tym kłopocie znany satyryk Andrzej Nowicki, który zaproponował użycie pierwszych i ostatnich liter imienia i nazwiska, stąd powstała Ha-Ga (Hanka Gosławska).

Współpracowała również m.in z Przekrojem, Światem, Magazynem Rodzinnym, Ekspresem Wieczornym, Stolicą i za granicą z l'Humanite Dimanche (Francja), Eulenspiegel (NRD), Krokodil (Związek Radziecki) . Była też autorką plakatów filmowych i licznych kampanii reklamowych w prasie codziennej. Odznaczona medalem Polonia Restituta. Otrzymała wiele nagród m.in III nagrodę na II Międzynarodowym Salonie Karykatury w Montrealu (1965) i Złotą Szpilkę z Wawrzynem za 1971 r. Zmarła w Warszawie 14 kwietnia 1975 r.

Anna Gosławska-Lipińska brała udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, ale nigdy nie miała wystawy indywidualnej. Pierwsza, poświęcona jej twórczości wystawa pokazana była w warszawskim Muzeum Karykatury w maju 2008 roku.

W katalogu przygotowanym do wystawy Zuzanna Lipińska pisze:

Trudno jest mi dzisiaj patrzeć obiektywnie na rysunki mojej mamy, lubię je bardzo, mam do nich stosunek emocjonalny, pamiętam jak powstawały, żyłam z nimi na co dzień. Ze wzruszeniem patrzę, jak wracają do życia po latach zapomnienia. Mama nazywała swoje postaci "kukiełkami". Kukiełki miały zawsze duże, okrągłe oczy. Budziły sympatię, były niegroźne, czasami przerażająco głupie. Zawsze ubrane według ostatniej mody....
Czasami mówiła o nich  czule - "moje potworki"....
Potworki są dzisiaj niemodnie ubrane, nie mają telefonów komórkowych, nie znają internetu, żyją w innym ustroju politycznym i może są trochę zagubione w obecnej rzeczywistości, ale mam nadzieję, że nie ma to znaczenia i uda się odnaleźć kontakt z dzisiejszą publicznością.

Wystawę można oglądać do końca sierpnia.